Warto zobaczyć
Gmina Pyrzyce usytuowana jest na ważnym i licznie uczęszczanym szlaku turystycznym. Zadziwiające jest bogactwo przyrody regionu.
Przy drodze Grzędziec - Czernice w 1975 r. założono rezerwat roślinności stepowej "Brodogóry I", w którym najcenniejszymi gatunkami są: gorysz siny, czyściec kosmaty, czyściec prosty, fiołek pagórkowy, przetacznik pagórkowy, dzwonek boloński, dzwonek syberyjski, pierwiosnek lekarski.
Ornitolodzy od lat postulują utworzenie Parku Krajobrazowego w związku z ostoją ptaków "jezioro Miedwie", chroniącego miejsca lęgowe rzadkich gatunków ptaków, głównie: derkacza, kulika wielkiego, kszyka, krwawodzioba, czajki, żurawia, błotniaka stawowego, błotniaka zbożowego i błotniaka łąkowego.
Ponadto 2 aleje i 2 drzewa pojedynczo rosnące są zarejestrowane jako pomniki przyrody.
Pomimo zniszczeń wojennych 1945 r. zachowała się część zabytków architektury. W rejestrze Konserwatora Zabytów znajdują się parki podworskie w: Ryszewku, Żabowie, Pyrzycach, Mechowie, Krzemlinie, Mielęcinie, Nowielinie.
Pyrzyce
Mury obronne z XIII wieku o długości 2000 m w XV w. podwyższono do wysokości 7-9 m, rozbudowano przedbramia, baszty i czatownie. Po 1650 r. część czatowni zamieniono na domy dla biedoty. Po wojnie część murów odrestaurowano. Do dziś zachowały się baszty: Sowia, Prochowa, Lodowa, Pijacka, Mnisza.
Wały z XIII w. otaczały miasto na długości 2.250 m. Razem z fosą i stawami młyńskimi stanowiły dostateczne zabezpieczenie. W latach 1830-1845 zostały zamienione na promenadę spacerową. Fosy zostały częściowo zakopane i zamienione na ogrody.
Kościół pw. św. Maurycego po raz pierwszy wzmiankowany w 1312 r., był przerabiany i rozbudowany w XIV-XV w. Liczne pożary w XV-XVII w. spowodowały przebudowę wnętrza. Ze zniszczeń 1945 r. ocalały tylko mury i fragmenty sklepień. Po wojnie odbudowany.
Brama Bańska zbudowana w latach 1260-1270 jako trzypiętrowa, w 1450 r. podwyższona do pięciu pięter, uległa zniszczeniu w 1945 r. Po wojnie częściowo zrekonstruowana.
Brama Szczecińska wzniesiona w XV w. do pięciu pięter zniszczona w 1945 r. Po wojnie odbudowana do pierwszego piętra. Kaplica Św. Ducha z II poł. XII w. Od strony południowej przylegał do niej szpital-przytułek. Zniszczona w 1945 r., odbudowana w latach 1967 - 1969 i zaadaptowana na siedzibę biblioteki.
Studzienka wzniesiona w miejscu Świętego Źródełka, z którego czerpał wodę św. Otton podczas chrztu pyrzyczan w 1124 r. Obudowa studzienki powstała w 1824 r.
Kościół poaugustiański - najstarszy kościół Pyrzyc, zbudowany w II poł. XIII w. na planie prostokąta z cegły: posiada elementy wczesnogotyckie, barokową wieżę z XVIII w.
Ratusz - wzmiankowany w XIII w., kilkakrotnie niszczony przez pożary, odbudowany. W wieku XVI uchodził za największy i najpiękniejszy na Pomorzu Zachodnim; elementy zabytkowe zachowane na poziomie piwnic.
Brzesko
Kościół z przełomu XIII i XIV w., przebudowany w XV w. W XVII w. otrzymał nowe wyposażenie, w tym ołtarz, ambonę oraz zdobiony malowidłami i rzeźbami drewniany strop w formie sklepienia krzyżowo-żebrowego. Po pożarze wieży kościelnej postawiono wolno stojącą dzwonnicę.Teren dawnego cmentarza przykościelnego otoczony jest kamiennym murem (XVII-XIX w.), w którym rozmieszczono trzy bramki flankowane czworobocznymi filarami.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Czernice
Dwór o dobrze zachowanej formie architektonicznej obecnie jest siedzibą Domu Dziecka.
 |
 |
 |
Krzemlin
XVIII - wieczny dwór murowany z cegły, parterowy, pokryty łamanym dachem, z 11-osiową fasadą z zachowanym (odtworzonym) barokowym wystrojem.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Mielęcin
Kościół parafialny z XVI w. - murowana budowla, przebudowana w XVIII w. (dostawiono drewnianą barokową wieżę) i w II poł. XIX w.
Pałac i park pałacowy - dwukondygnacyjny neoklasycystyczny pałac o ceglanym licu na kamiennym cokole z czworoboczną wieżą pięciopoziomową z końca XIX w. otoczony parkiem. Podczas budowy nowego pałacu w końcu XIX w., od drogi do pałacu poprowadzono aleję lipową, przed fasadą pałacu powstał gazon obsadzony szpalerem cisów. W parku posadzono drzewa liściaste i iglaste rodzimego i obcego pochodzenia.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Stróżewo
Stróżewo położone jest około 6 km na północny ? wschód od Pyrzyc, poza szlakami komunikacyjnymi, z dojazdem od szosy Pyrzyce ? Stargard, przy przecięciu jej miedzy Pyrzycami i Okunicą przez drogę Ryszewko ? Stróżewo. Pola wsi graniczą od południowego wschodu z Brzeskiem, od południa z Malechowem., od północnego zachodu z Okunicą, a od zachodu z Ryszewem. Przez pola Stróżewa przepływa lewy dopływ Kanału Płońskiego, Kanał Stróżewski. Dawniej łączył Pyrzyce z Płonią poprzez Wobińskie Bagna. W początku XX w., po obniżeniu wód, jego wieź z okolicami znikła.
Prowadzone od XVIII wieku. prace melioracyjne zmieniły bardzo krajobraz. Zanikają pewne potoki i jeziora. Na południe od wsi płynęła kiedyś rzeczka zwana Hownitz. Ze wschodniej części pól do dziś przetrwały, kiedyś znacznie rozleglejsze, jeziora polodowcowe. Na polach Stróżewa stwierdzono liczne ślady pobytu człowieka w czasach prehistorycznych, odkryto również topory kamienne z epoki neolitu. Pierwsi Polacy trafili do Stróżewa jako robotnicy sezonowi pracujący u bogatych chłopów już od końca XIX wieku.
Teren wsi jest płaski, fragmentami łagodnie pofalowany. Stosunkowo najbardziej pofalowana jest część północno ? wschodnia. Południowa część Stróżewa opada bardzo łagodnie na wszystkie strony do doliny i odgałęzień doliny rzeki Płoni, otaczających tę część wsi niemal dookoła. Północna część rozcięta jest płytkimi obniżeniami dolinnymi. Dominują skłony o minimalnym nachyleniu, jedynie w części północno ? wschodniej i południowo ? wschodniej występują liczniej skłony o pochyłości dochodzącej do 6°.Wieś leży w zasięgu rzeki Płoni. Wewnętrzną sieć wodną tworzą: odcinki Kanału Stróżewskiego i Płońskiego, które płyną wzdłuż południowej i wschodniej granicy wsi; kanał przecinający skrajnie południowo ? wschodnią część Stróżewa, odprowadzającą wodę do jeziorka leżącego już poza granicą wsi; nieliczne otwarte, odwadniające obniżenia dolinne części północnej i odprowadzające wodę do Kanału Stróżewskiego. Pośrodku rozłogu po obu stronach szosy leżą zabudowania wsi.
Rolnictwo w Stróżewie odgrywa bardzo ważną rolę w tworzeniu struktury gospodarczej tego terenu. Miejscowość Stróżewo jest to typowa miejscowość rolnicza z dwoma spółkami, które posiadają na niej swoje grunty rolne. Ogółem sołectwo posiada 1209,88 ha, w tym grunty rolne 1013,19 ha, łąki 117 ha, pozostałość to sady, tereny komunikacyjne, osiedlowe oraz nieużytki. W sołectwie dominują gospodarstwa indywidualne rodzinne. Wieś jest nastawiona na uprawę buraka cukrowego, wysokiej jakości pszenicy, rzepaku oraz na produkcję warzyw. Część stanowią łąki, które są często przekształcane na pola uprawne ? warzywnictwo z powodu nie prowadzenia hodowli bydła. Na terenie wsi jest dużo gospodarstw rolnych prowadzących rozwiniętą hodowlę trzody chlewnej. Pozostałe prowadzą uprawę zbóż i rzepaku, warzywnictwo oraz uprawiają buraki cukrowe i są to jedni z większych plantatorów w Gminie Pyrzyce.
W miejscowości funkcjonowała do połowy lat sześćdziesiątych szkoła Podstawowa. Obecnie dzieci i młodzież uczęszczają do Szkoły Podstawowej w Okunicy i gimnazjum w Pyrzycach. Stróżewo dysponuje dużą świetlicą wiejską, boiskiem do piłki siatkowej w centrum wioski oraz boiskiem piłkarskim.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |